PODAJ DALEJ – FAQ (pytania i odpowiedzi)

Tak! Warsztaty są pomyślane tak, żeby mogły z nich korzystać zarówno osoby zupełnie nowe, jak i osoby z doświadczeniem lub szukające wyzwania (takim osobom często proponujemy np. współprowadzenie wybranych części zajęć). Nowe osoby zawsze mogą liczyć na wsparcie instruktorów/instruktorek, mają również dedykowany czas na podzielenie się swoimi wątpliwościami czy pytaniami w trakcie sesji feedbackowych. 

Z dotychczasowego doświadczenia wiemy, że grupy zazwyczaj są mieszane. I to pod wieloma względami. Zaletą tego projektu jest, że na sali warsztatowej spotykają się osoby z bardzo różnym doświadczeniem, historią, oczekiwaniami. Przychodzą do nas tancerze_rki, aktorzy_rki, ale i programiści_tki, filozofowie_fki, fotografowie_fki. Osoby, które traktują to jako część swojego doświadczenia zawodowego, ale i takie, które po prostu poszukują odskoczni od codziennych aktywności.

Artysta też człowiek 🙂 To co wyniesiesz z projektu zależy od Ciebie i Twojego nastawienia. Niektórzy traktują to jako przygodę, inni zostają z nami na dłużej, biorą udział w innych projektach i spektaklach stowarzyszenia. 

Warsztat jest skupiony przede wszystkim na praktykach ruchowych (taniec, improwizacja ruchowa, choreografia itp.). To jest nasza baza, ale często otwieramy się na wiele różnych innych narzędzi. Wszystko zależy od potrzeb i zainteresowań uczestników i uczestniczek. 

Zależy od grupy i etapu projektu, zazwyczaj jednak warsztat składa się z krótkiej rozgrzewki (czasami realizowanej indywidualnie), treningu fizycznego lub wspólnych ćwiczeń fizycznych/tanecznych, a następnie pracy merytorycznej nad tematem (zadania, tworzenie akcji fizycznych, choreografii itp.). Na koniec często siadamy i dzielimy się feedbackiem. 

Podstawą zajęć jest nauka narzędzi związanych z praktyką ruchową (teatr fizyczny lub taniec). Temat wykorzystujemy do tego by nadać pewien motyw naszym działaniom. To jak mocno wejdziemy w temat, zależy również od zaangażowania i potrzeb uczestników i uczestniczek.

Wszystkie grupy finalnie i tak spotkają się na etapie czerwcowej wymiany międzygrupowej, więc prędzej czy później będziesz mieć okazję poznać wszystkie narzędzia. Pamiętaj również, że zawsze istnieje możliwość przejścia do innej grupy lub spróbowania zajęć z obu grup. 

Nie. W teatrze fizycznym skupiamy się na ekspresji cielesnej, świadomości ciała, improwizacji ruchowej, partneringu oraz treningu fizycznym. Przykładowe zadanie warsztatowe: otrzymasz od instruktora wydrukowany wiersz związany z wybranym tematem i będziesz miał za zadanie przygotować krótką etiudę ruchową na jego podstawie. Możesz wybrać jedno zdanie albo nawet słowo i na nim oprzeć działanie, albo zrealizować ogólny nastrój wiersza. Jest tu duże pole dla kreatywności. Jeśli będziesz mieć problemy, instruktorzy są tam po to, żeby Ci pomóc. 

Nie trzeba. Zajęcia prowadzone są w taki sposób, żeby tłumaczyć podstawowe pojęcia związane z tańcem współczesnym, a następnie eksplorować indywidualną ekspresję ruchową każdego z uczestników/uczestniczek. Dzięki temu zarówno nowe jak i doświadczone osoby, będę mogły znaleźć coś dla siebie.

W grupie Teatru Fizycznego, występuje kontakt fizyczny. Jest on ważnym elementem działań, ale oczywiście zawsze można odmówić wykonania danego ćwiczenia. 

W grupie Tańca Współczesnego kontakt fizyczny występuje rzadziej i również jest całkowicie opcjonalny.

Każda osoba powinna zapoznać się z naszymi zasadami bezpieczeństwa i komfortu w pracy warsztatowej (link)

ETAP 1 – warsztaty w podgrupach

To regularne zajęcia w jednej, wybranej grupie warsztatowej: teatru fizycznego albo tańca współczesnego. Pracujesz z jednym głównym prowadzącym lub prowadzącą (oraz osobami wspierającymi), poznając konkretne narzędzia pracy z ciałem, ruchem i uważnością oraz zgłębiając temat danej edycji projektu.

Etap 1 to czas pogłębionej pracy w stałym zespole, budowania relacji i rozwijania własnej praktyki.

Obejmuje 11 spotkań po 3 godziny, w grupie ok. 15 osób.

ETAP 2 – wymiana międzygrupowa

To moment, w którym spotykają się wszystkie grupy biorące udział w projekcie:

• teatr fizyczny,
• taniec współczesny,
• grupa teatralna Fundacji Kupalinka,
• jedna zaproszona grupa zewnętrzna.

Podczas wymiany uczestnicy i uczestniczki „podają dalej” narzędzia, których uczyli się w etapie 1. Oznacza to, że osoby z jednej grupy dzielą się swoimi ćwiczeniami, praktykami lub choreografiami z osobami z innych grup. Instruktorzy i instruktorki pełnią w tym etapie rolę wspierającą i koordynującą, ale to uczestnicy są w centrum działania.

Etap 2 obejmuje 4 spotkania po ok. 5 godzin, w łącznej grupie ok. 60 osób (4 grupy po 15 osób).

ETAP 3 – finał projektu

To otwarta na publiczność prezentacja performatywna, będąca podsumowaniem całego procesu. W jej ramach pokazane zostaną narzędzia, praktyki i działania wypracowane podczas warsztatów i wymiany międzygrupowej.

Finał nie jest klasycznym spektaklem, lecz działaniem performatywnym, które oddaje proces, relacje i temat projektu. Całość jest reżyserowana i komponowana przez instruktorów i instruktorki, we współpracy z uczestnikami.

Wymiana międzygrupowa (etap 2) to serce projektu PODAJ DALEJ i jedna z jego najbardziej charakterystycznych cech.

Podczas warsztatów w etapie 1 instruktorzy i instruktorki uczą Was konkretnych narzędzi: ćwiczeń, praktyk ruchowych, choreografii, improwizacji, gier czy struktur performatywnych. Pod koniec etapu 1 osoby chętne – w porozumieniu z prowadzącymi – wybierają narzędzia, które chciałyby przekazać dalej innym grupom.Za jedno narzędzie może odpowiadać jedna osoba lub kilka osób wspólnie. W trakcie wymiany instruktorzy są obecni, aby wspierać proces i reagować w razie potrzeby, jednak to uczestnicy i uczestniczki są głównymi prowadzącymi poszczególne działania.

Po pierwsze: nie musisz.
Podawanie dalej jest opcjonalne i dotyczy osób, które mają na to gotowość. Możesz wziąć udział w wymianie wyłącznie jako uczestnik lub uczestniczka, bez wchodzenia w rolę lidera czy liderki.

Po drugie: zakładamy, że jednym z najlepszych sposobów uczenia się jest próba uczenia innych. Moment zmiany roli – z osoby wykonującej ćwiczenie na osobę, która je tłumaczy i prowadzi – pozwala lepiej zrozumieć sens narzędzia, dostrzec jego strukturę i znaczenie. Często właśnie wtedy pojawiają się nowe odkrycia i pytania, które wcześniej nie były widoczne.

Dodatkowo już w trakcie etapu 1 instruktorzy często zapraszają uczestników do prowadzenia krótkich fragmentów zajęć, dzięki czemu można w bezpiecznych warunkach oswoić się z tą rolą.Z naszego doświadczenia wynika, że dla wielu osób PODAJ DALEJ jest pierwszą okazją, by spróbować siebie w roli osoby prowadzącej. To doświadczenie bywa wzmacniające, buduje poczucie sprawczości i pewności siebie, a niejednokrotnie staje się impulsem do dalszego rozwoju – edukacyjnego, artystycznego lub społecznego.

W sumie jest to około 17 spotkań rozłożonych na 4 miesiące. Wychodzi więc średnio po 1 spotkanie 3 godzinne na tydzień. Czerwiec będzie trochę intensywniejszy jako, że projekt kończy się w połowie miesiąca (około 2 spotkania 4 godzinne na tydzień). 

Z założenia tak. Oczywiście pojedyncze nieobecności są możliwe, ale prosimy o wcześniejsze poinformowanie o tym, tak żebyśmy mogli planować warsztaty ze świadomością tego ile będzie osób na danych zajęciach. 

Zakładamy, że warsztaty mają przede wszystkim być dla Ciebie formą rozwoju i odkrycia nowych narzędzi. Przygotowujemy program w takim sposób, że najwięcej można z niego wynieść biorąc udział w całości. Finalnie jednak do Ciebie należy decyzja jak chcesz się zaangażować w te działania i ile z nich wynieść dla siebie. Nie będziemy nikogo ścigać za nieobecności 🙂

Zgodnie z wcześniejszą informacją – nie mamy takiego zwyczaju. Natomiast po kilku nieobecnościach pod rząd (szczególnie w żaden sposób nie zakomunikowanych wcześniej), pytamy się mailowo czy dana osoba dalej chce brać udział w projekcie. Żeby jak najlepiej prowadzić warsztaty, potrzebujemy jasnych deklaracji ze strony uczestników i uczestniczek. Podobnie – jeśli zdecydujesz się zrezygnować z udziału w trakcie projektu, prosimy o krótką informację. 

Będzie to forma pokazu pracy i narzędzi wypracowanych w toku warsztatów. Może przyjąć albo bardziej spektaklową formę, albo performatywną (np. spacer performatywny). Zazwyczaj decydujemy o formie działania finałowego na podstawie przebiegu pracy warsztatowej. Próbujemy dopasować taką formę, które naturalnie wynika z efektów naszych działań.

Finał jest działaniem otwartym na publiczność. Staramy się jednak dbać o komfort uczestników i uczestników. 

Wydarzenie otwarte. Zazwyczaj na pokazy przychodzi od 50 do 100 osób i są to najczęściej znajomi i rodzina uczestników i uczestniczek, więc przyjazna publiczność 🙂

Można. Chociaż jeszcze nigdy to się nam nie zdarzyło, mimo że często takie wątpliwości się pojawiały. Finał nie jest skomplikowanym działaniem artystycznym nastawionym na sukces komercyjny czy frekwencyjny. To po prostu pokaz naszej pracy i dobra zabawa. 

Instruktorzy i instruktorki prowadzący zajęcia mają wieloletnie doświadczenie w edukacji teatralnej. Na zajęciach ZAWSZE możesz odmówić wykonania danego ćwiczenia. Jeśli masz wątpliwości lub zastrzeżenia, zawsze możesz skontaktować się z nami w tych kwestiach drogą mailową lub w trakcie sesji feedbackowych.

Każda osoba powinna zapoznać się z naszymi zasadami bezpieczeństwa i komfortu w pracy warsztatowej (link)

Praca odbywa się w bezpiecznych i uważnych ramach. Dotyk nigdy nie jest obowiązkowy – każda osoba ma prawo odmówić udziału w ćwiczeniu lub wybrać jego alternatywną formę. Dbamy o komfort psychiczny, granice ciała i emocji, a zgoda, tempo i zakres pracy zawsze należą do uczestników. Prowadzący tworzą przestrzeń opartą na szacunku, poufności i empatii. 

Każda osoba powinna zapoznać się z naszymi zasadami bezpieczeństwa i komfortu w pracy warsztatowej (link)

Zazwyczaj nie pracujemy na osobistych historiach, tylko raczej oscylujemy wokół ogólnych tematów. Niemniej zdarza się, że jakiś temat czy działanie rezonuje bardziej z daną osobą. Zawsze możesz zrobić chwilę przerwy i odpocząć. Możesz również poprosić o pomoc instruktora lub instruktorkę. Pamiętaj również, że zawsze możesz zrezygnować z danego ćwiczenia lub zadania.

Każda osoba powinna zapoznać się z naszymi zasadami bezpieczeństwa i komfortu w pracy warsztatowej (link)

Zazwyczaj grupa jest bardzo mieszana. Średnia wieku wynosi między 23-28 lat (często studenci/studentki), ale są również osoby dużo młodsze i dużo starsze.  

Projekt ten pokazuje, że niezależnie od wieku i doświadczenia, wspólna praca teatralna potrafi łączyć i dawać wspaniałe efekty. Zróżnicowanie grupy traktujemy jako jedną z najważniejszych zalet PODAJ DALEJ.

Rekrutacja jest otwarta na wszystkie osoby. Dodatkowo w 2026 roku, na etapie wymiany i finału jedną z grup będzie teatr Fundacji Kupalinka, która pracuje m.in. z osobami z Białorusi i Ukrainy. 

Zajęcia są prowadzone w języku polskim, ale z doświadczenia wiemy, że nawet osoby, które znają polski trochę gorzej, mogą poradzić sobie na zajęciach, jako że dużo działań jest pokazywanych w praktyce, poprzez ruch.

Na zajęcia potrzebujesz dowolny strój sportowy, wodę i ew. notes. W trakcie warsztatów pracujemy boso i bez skarpetek. W trakcie Finału zdarza się, że dodatkowo będą potrzebne jakieś buty sportowe + ew. kostiumy, które kompletujemy z różnych prywatnych rzeczy. 

Nie. Kładziemy szczególny nacisk na to by warsztaty nie wymagały żadnego wkładu finansowego ze strony uczestników i uczestniczek.

Nie. Ale uważamy, że doświadczenie wyciągnięte z warsztatów będzie wystarczająco cenne 🙂

Zależy od Ciebie i Twojego zaangażowania. Im więcej włożysz energii, tym więcej potencjalnie wyciągniesz doświadczenia dla siebie. Ale w wersji minimalnej, wystarczy Twoja obecność na zajęciach. 

Tak. Daj nam tylko znać, żebyśmy wiedzieli na czym stoimy 🙂 Nie musisz się z niczego tłumaczyć, wystarczy że napiszesz maila, że rezygnujesz z udziału w projekcie.

Właściwie to wszystko po trochu. Często pytamy Was w trakcie sesji feedbackowych jakie są Wasze priorytety, dlaczego do nas przyszliście, czego poszukujecie. W tym projekcie można rozwijać się wielotorowo. Można skupić się na indywidualnej ekspresji cielesnej, można nauczyć się liderstwa prowadząc własne, krótkie ćwiczenia. Można ćwiczyć empatię, improwizacji, umiejętności taneczne czy aktorskie. Można też po prostu eksperymentować i próbować różnych nowych technik. Wszystko zależy od Ciebie i twojego nastawienia.

Z opinii naszych “absolwentów”, wiemy że korzystają z tych narzędzi w różnych, często zaskakujących, okolicznościach. Wiele z tych technik ma uniwersalne podłoże i pozwala po prostu lepiej zrozumieć pracę z ciałem i ruchem.